ارزش سهام //پایان نامه ارزیابی عملکرد مالی بانک

دانلود پایان نامه

ارزش سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

با آغاز به کار بورس اوراق بهادار تهران، تشکیل شرکت‌هاي هلدینگ با موضوع سرمایه گذاري در سهام شرکت‌ها رونق و گسترش یافت. سرمایه گذاران نیز با خرید سهام شرکت‌هاي سرمایه گذاري این امکان را دارند تا در مالکیت واحدهاي بزرگ و بین المللی سهیم شوند. از این رو موفقیت شرکت هاي سرمایه گذاري که تقریبا تمام آن ها به طور مستقیم و یا غیر مستقیم تحت نظارت دولت و نهادهاي وابسته به دولت هستند، در جذب سرمایه‌هاي داخلی و خارجی و استفاده بهینه از فرصت هاي سرمایه گذاري نیازمند مدیریت صحیح و پاسخگویی مدیران است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مالکیت دولتی موجب تحمیل هزینه ها ي دولت بر شرکت‌ها شده و در نهایت این موضوع باعث کاهش سودآوري و کاهش ارزش سهام شرکت‌ها خواهد شد (Firth et al., 2013). از طرف دیگر برخی دیگر از پژوهش‌ها نشان داده اند که شرکت‌هایی که تحت مالکیت دولت قرار دارند به دلیل دسترسی به منابع مالی دولت از سودآوري بشتري برخوردار خواهند بود و ارزش سهام آن ها در بازار سرمایه رشد خواهد کرد به دلیل آن که در محیط اقتصادي کشور، سازمان ها و شرکت‌هاي وابسته به دولت،  با ایجاد شرکت‌هاي سرمایه گذاري، مالکیت شرکت‌هاي سهامی زیادي را در بورس اوراق بهادار در تملک و مدیریت خود دارند. با بررسی روند قیمت‌ها در بازار سرمایه، متوجه این موضوع می شویم که قیمت سهام اکثر شرکت‌هایی که در مالکیت شرکت‌هاي سرمایه‌گذاري قرار دارند در مقایسه با شرکت‌هاي دیگر پایین تر است (Fisher & Peters, 2010).

بر اساس مبانی نظري دو دیدگاه عمده درباره تاثیر مالکیت سهامداران عمده بر ارزش شرکت وجود دارد. دیدگاه اول آن است که تمرکز مالکیت یک گروه از سهامداران به عنوان سهامداران نهادي باعث خواهد شد تا نظارت این دسته از سهامداران بر عملکرد مالی مدیران شرکت‌هاي سرمایه پذیر بیشتر باشد و این خود به عنوان یک مکانیزم نظارتی و راهبري شرکت موجب افزایش ارزش سهام شرکت می گردد. دیدگاه دوم بر عکس دیدگاه اول ادعا دارد که تمرکز مالکیت یک گروه از سهامداران، موجب تبانی این دسته از سرمایه گذاران با مدیران شرکت‌هاي سرمایه پذیر در راستایی هم‌سویی منافع یکدیگر و به ضرر سهامداران اقلیت خواهد شد و این خود در بلند مدت باعث کاهش ارزش سهام شرکت می شود هم چنین پژوهش هاي انجام شده در حوزه سرمایه گذاري، سرمایه گذاران نهادي را به دو گروه تقسیم می کنند. گروه اول سرمایه گذاران نهادي که روابط تجاري با شرکت سرمایه پذیر خود دارند، مانند بانک‌ها و شرکت‌هاي بیمه. این دسته از سرمایه گذاران به دلیل برقراري رابطه تجاري از تصمیمات مدیریت واحد سرمایه پذیر حمایت می کنند. اما در گروه دوم، سرمایه گذاران نهادي روابط تجاري با شرکت سرمایه پذیر خود ندارند، مانند شرکت‌هاي سرمایه گذاري و صندوق‌هاي بازنشستگی. این گروه از سرمایه گذاران ، به علت عدم وجود رابطه تجاري، بر عملکرد مالی مدیران واحدهاي سرمایه‌پذیر نظارت بیشتري دارند. از دیدگاه نظري شرکت‌هاي سرمایه گذاري اغلب مدیریت پرتفوي سهام را به عهده دارند و با شرکتی که سهامدار آن هستند، رابطه تجاري ندارند. آن‌ها علاقه مند هستند تا ارزش بازار سهام شرکت‌ها افزایش یابد. آن ها با نظارت هرچه بیشتر بر عملکرد مالی مدیران شرکت‌هاي سرمایه پذیر خود تلاش می‌کنند تا به منظور دست یابند (Ruiz & Santana, 2011).

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.