جستجوی مقالات فارسی – بررسی اثرات حجم اعتبارات اعطایی بانک کشاورزی بر رشد و توسعه کشاورزی ایران- قسمت ۴۲

استقراض[۵۴]
و … (همان :۷۵).
استقراض یکی از ماندگارترین و قابل اطمینان ترین روشهای تامین سرمایه برای کشاورز به شمار می رود. استقراض به معنای برخورداری از سرمایه، خدمت و … موجود در ازاء باز پس دادن آن در آینده است. در صورتیکه وسیله مورد نظر پول باشد،این شیوه تامین سرمایه،اعتبار نامیده می شود. همان گونه که قبلاً اشاره شده لغت ساده و کوچک اعتبار از واژه لاتین ژقثیخ به معنای «اعتماد دارم» گرفته شده است.بدین ترتیب ارائه اعتبار بر مبنای اعتماد استوار است.وقتی فردی مبلغی را به عنوان اعتبار دریافت می کند، مبلغ مربوطه با این اعتماد و پیش فرض به فرد داده می شود که وی طبق توافق به عمل آمده و در موعد مقرر، مبلغ قرض گرفته شده را باز پرداخت کند.به دیگر سخن در این مفهوم، اعتبار به معنای توانایی برخورداری از سرمایه دیگری در ازاء قول باز پرداخت به موقع آن در آینده است (همان :۹۲).
بدین ترتیب اعتبار در تامین مالی زارع و بطور کلی بخش کشاورزی نقش تعیین کننده ای ایفا می کند . میزان اعتبار ، شرایط ارائه و دوره باز پرداخت آن ، از دید یک کشاورز یا زارع دارای اهمیت فوق العاده ای است چرا که اعتبار در واقع مکمل سرمایه شخصی زارع در انجام فعالیتهای تولیدی به شمار می رود . کشاورز باید بتواند میزان اعتبار دریافتی را در مدت معین باز پس دهد و بنابراین میزان این اعتبار باید آنقدر باشد که به وی در انجام فعالیت تولیدی کمک مؤثر کرده و در مدت تعیین شده، برگشت سرمایه را برایش به همراه داشته باشد (همان :۵) .
۸-۳- معادلات مورد استفاده :
در این تحقیق از توابع مختلف اقتصاد کلان مانند تابع سرمایه گذاری و … استفاده شده است
فصل چهارم
تجزیه و تحلیل داده ها
مقدمه :
متغیرهای کلان اقتصادی در بخش کشاورزی ایران در برنامه ی اول توسعه ، راهبرد بلند مدت در بخش کشاورزی،تبدیل کشاورزی سنتی به کشاورزی پیشرفته (مدرن)وسودآور به منظور امکان بهره برداری بهینه از عوامل تولید در این بخش بود.همچنین از هدفهای کمی بخش کشاورزی در برنامه ی اول،رشد سالانه ی ۱/۶ درصدی این بخش بود که این رشد برای بخش زراعت ۳/۶ درصد ، دامپروری ۷/۳ درصد، جنگل و مرتع ۱/۱۴ درصد و شیلات ۷/۱۷درصد در نظر گرفته شد.سهم ارزش افزوده ی بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی کشور طی سالهای برنامه ی اول توسعه بین ۳/۱۴درصد تا ۶/۱۵درصد در نوسان بوده است. بیشترین و کمترین میزان رشد ارزش افزوده ی این بخش نیز در طول برنامه ی اول،۱۱ درصد و ۱ درصد، به ترتیب متعلق به سالهای ۱۳۶۹ و ۱۳۷۲ بوده است.تشکیل سرمایه در بخش کشاورزی در طول سالهای اجرای برنامه ی اول توسعه به قیمتهای سال ۱۳۷۶، از ۴/۲۴۱۳ میلیارد ریال در سال ۱۳۶۸به ۸/۲۸۵۶ میلیارد ریال در سال ۱۳۷۳ افزایش یافته است.در سال ۸۳ به مبلغ ۳۱۰۰میلیارریال و در سال ۹۱ به مبلغ ۴۱۷۰ میلیارد ریال افزایش یافته است.
۴-۱- معادلات الگو
۴-۱-۱- تابع سرمایه گذاری
سرمایه گذاری ناخالص بصورت زیر تعریف می شود (شاکری، ۱۳۸۱ : ۳۷۹).
نرخ استهلاک است.
 

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.