مدیریت بدهي­هاي جاري :/پایان نامه مدیریت سرمایه بر ثروت سهامداران

مدیریت بدهي­هاي جاري  

سرمایه در گردش مستلزم تعيين و حفظ سطح معيني از هر يك از اقلام دارايي جاري و كل دارايي­هاي جاري است. بنابراين اگر نوع مديريت دارايي­هاي جاري مشخص باشد، مديريت بدهي­هاي جاري شركت مي­كوشد، تا تركيبي مطلوب از منابع مالي ترسيم كند. در اجراي چنين سياستي فرض بر اين گذاشته مي­شود كه نرخ بهره وام­هاي كوتاه مدت از نرخ بهره براي وام بلندمدت كمتر است (نیکومرام و همکاران، 1389).

 

2-4-2-1‌) مدیریت محافظه­كارانه بدهي­هاي جاري[1]

مديريت بدهي­هاي جاري مي­كوشد تا در ساختار مالي شركت، ميزان وام­هاي كوتاه مدت را به حداقل ممكن برساند. براي تهيه دارايي­هاي جاري سعي مي­شود تا از وام­هاي بلندمدت که  بهره شناور دارند، استفاده کند اما مدیری که بیش از حد محافظه­کار است، می­کوشد به جای گرفتن این گونه وام­ها از منابع مالی دیگری مثل سرمایه صاحبان سهام استفاده کند. ساختار سرمایه شرکتی که مدیر آن چنین سیاستی را در پیش می­گیرد تقریباً از دو قلم تشکیل می­گردد: حساب­های پرداختنی و حقوق صاحبان سهام. شرکتی که وام­های کوتاه مدت را به حداقل ممکن می­رساند احتمال ریسک ورشکستگی (ناتوانی در باز پرداخت به موقع وام­ها یا تمدید آن‌ها) را به شدت کاهش خواهد داد. اگر شرکتی به جای وام­های کوتاه مدت از وام­های بلند مدت و حقوق صاحبان سهام استفاده کند باعث می‌شود که هزینه سرمایه­اش بیشتر شود و نرخ بازده سهامداران شرکت کاهش یابد (نیکومرام و همکاران، 1389).

 

2-4-2-2) مدیریت جسورانه بدهي­هاي جاري [2]

اگر مدیری سیاست جسورانه اتخاذ کند، می­کوشد تا سطح وام­های کوتاه مدت را به حداکثر برساند و دارایی­های جاری خود را از محل این وام­ها تامین کند. اجرای این نوع مدیریت مستلزم این نیست که شرکت اصلاً از وام بلندمدت استفاده نکند، زیرا دارایی­های ثابت شرکت را می­تواند از محل وام­های بلندمدت تأمین مالی کند. اگر وام­های کوتاه مدت یک شرکت به حداکثر ممکن برسند، خطر و احتمال اینکه شرکت نتواند به موقع آنها را باز پرداخت نماید افزایش خواهد یافت.

روش­هاي تأمين منابع مالي به لحاظ گستره زماني با نرخ بهره رابطه مستقيم دارند. بنابراين شناخت انواع روش‌هاي تأمين مالي، دستيابي به اهداف مديريت مالي را تسهيل خواهد كرد.

 

جدول شماره (2-1): دارایی­های نقد

تامین مالی نقدینگی پایین نوع مدیریت نقدینگی بالا نوع مدیریت
کوتاه مدت بازده و ریسک بالا جسورانه بازده و خطر معتدل محافظه کارانه
بلند مدت بازده و ریسک معتدل محافظه کارانه بازده و خطر بالا جسورانه

جدول شماره (2-1) رابطه بین دارایی­های نقد و روش­های تامین مالی را با توجه به خطر و بازده و ارتباط آنها با مدیریت سرمایه در گردش نشان می­دهد (نیکومرام ،1380).

 

زمانی که، میزان نقدینگی پائین و تامین مالی کوتاه مدت باشد، نوع مدیریت سرمایه در گردش جسورانه است. بنابراین بازده و خطر بالاست. در مقابل وقتی که نقدینگی بالا و تامین مالی کوتاه مدت است نوع مدیریت سرمایه در گردش محافظه­کارانه خواهد بود. آنچه كه توجه به آن ازاهميت خاصي برخورداراست، انتخاب مناسب ترين نوع مديريت سرمايه در گردش در شرکت است.

در شرايطي، مدیریت محافظه كارانه، كارآمدتر و اثربخش­تر است اما در شرايط ديگر، مدیریت جسورانه مي‌تواند مؤثرتر باشد. انتخاب اين دو نوع مدیریت و توجه به ساير شرايط هر واحدانتفاعي، كيفيت مديريت سرمايه درگردش را ارتقاء خواهد بخشيد. عواملي نظير بازار، موقعيت زماني و مكاني واحد انتفاعي، حجم عمليات، نوع فعاليت، سياست مديريت، درجه مخاطره پذيري مديران، زمان و شرايط تأمين مالي، محدوديت ابزار و بازار مالي، ميزان ریسک و بازده مدیریت، الگوهاي رفتاري و تجربيات مديران سرمايه در گردش، هر يك به سهم خود در انتخاب مناسب مديريت سرمايه در گردش تاثير دارند.

 

[1] Conservative Current Liability Management

[2]  Aggressive Current Liability Management