سايت مقالات فارسی – مطالعه پایداری عملکرد دانه لاین های کلزا Brassica napus L.- قسمت ۶

  • ژنوتیپ‌های پایدار با عملکرد بالا دارای آماره پایداری-عملکرد بالاتر از میانگین آماره پایداری-عملکرد کل می‌باشند.
  • فصل دوم

    بررسی منابع

    آلارد و برادشاو (Bradshaw and Allard, 1964)، اظهار داشتهاند، که اثر متقابل ژنوتیپ و محیط دارای ترکیبی بیولوژیک و پیچیده است و اثرات فنوتیپی به سادگی با اثرات ژنها مرتبط نیستند و ژنهای دیگر و محیط خارجی بر روی فنوتیپ نهایی اثر میگذارند. معمول آن است که عکسالعملهای ژنوتیپی که معمولاً به صورت عملکرد (و یا دیگر صفات) در نظر گرفته میشوند Flnlay and Wilkinson, 1963))، به یک نمونه از شرایط محیطی نسبت داده میشود و روشهای تجزیه و تحلیل آماری محیطها و فنوتیپها را به صورت عوامل زنده و غیر زنده تعریف میکنند. در عمل، اکثر برنامههای اصلاحی، عناصر هر دو روش را با هم ترکیب میکنند. دو جنبه مختلف برای مطالعه اثر متقابل ژنوتیپ و محیط سازگاری ارقام وجود دارد و در این زمینه، بکر دو نوع پایداری ژنوتیپی را بیان نموده است. او کلمه بیولوژیک را برای پایداری به صورت هموستاتیک[۲۶] به کار برد که در آن یک ژنوتیپ، عملکرد ثابتی را در محیطهای مختلف نشان میدهد(Hayward, et al., 1993).
    جاویدفر و همکاران (۱۳۸۳) ، در بررسی تجزیه پایداری عملکرد دانه ژنوتیپ های زمستانه کلزا (.Brassica napus L)
    گزارش نمودند که بین ژنوتیپ های مورد آزمایش تفاوت معنی داری از نظر عملکرد دانه وجود دارد. به استثنای اثر متقابل ژنوتیپ×سال که معنی دار نگردید، بقیه اثرهای متقابل معنی دار بود. در روش ابرهارتوراسل، اثر متقابل ژنوتیپ×محیط (خطی) معنیدار بود که بیانگر برازش مناسب مدل رگرسیونی میباشد، بنابراین ژنوتیپها براساس شیب خطرگرسیونی، متوسط عملکرد دانه و نیز انحراف از خط رگرسیون گروه بندی و ژنوتیپهای SLM046 وParade به ترتیب با میانگین عملکرد دانه ۴۳/۳ و۳۴/۳ تن در هکتار با سازگاری خیلی خوب در تمام محیط ها به عنوان ژنوتیپ های مطلوب انتخاب شدند.
    فرجی (۱۳۸۲) در ارزیابی عملکرد، اجزا عملکرد و خصوصیات رویشی ژنوتیپ های جدید کلزا در منطقه گنبد نشان دادند که اثر سال، رقم و اثر متقابل سال × رقم بر روی تعداد روز تا شروع گلدهی، طول دوره گلدهی و طول دوره رویش در سطح یک درصد معنی دار می باشد. ارقام Hyola 308 و Syn-3 کمترین و رقم Dakini بیشترین تعداد روز از سبز شدن تا شروع گلدهی و طول دوره رویش را داشتند، در حالی که یشترین و کمترین طول دوره گلدهی به ترتیب مربوط به ارقام Syn-3 و Dakini بود. معنی دار شدن اثرات متقابل به علت تغییرات حرارتی در دو سال آزمایش بود
    فرجی (۱۳۸۸). ارزیابی تاثیر زمان کاشت و آبیاری تکمیلی بر توزیع ماده خشک در ارقام کلزا (Brassica napus L)گزارش نمود که، در هر دو سال انجام آزمایش، در شروع پر شدن دانه، میانگین ماده خشک تجمع یافته در اندام های زایشی، برگ های سبز و ساقه در شرایط آبیاری تکمیلی به طور معنی داری بیشتر از شرایط بدون آبیاری بود. از نظر درصد ماده خشک تجمع یافته در ساقه بین دو مرحله شروع گلدهی و شروع پر شدن دانه اختلاف چندانی وجود نداشت. اختلاف قابل توجه بین این دو مرحله، کاهش سهم نسبی ماده خشک تجمع یافته در برگ های سبز و افزایش آن در اندام های زایشی بود. انجام آبیاری بر میانگین شاخص برداشت تاثیر معنی داری نداشت، بلکه از طریق افزایش ماده خشک اندام های هوایی سبب افزایش عملکرد دانه شد. به دلیل داشتن شاخص برداشت بالاتر، عملکرد دانه هیبرید هایولا ۴۰۱ بیشتر از رقم آرجی اس ۰۰۳ بود. از روابط بین تاریخ کاشت و آبیاری تکمیلی با توزیع ماده خشک می توان در مدل سازی گیاه استفاده کرد.
    رودی (۱۳۸۹)، بررسی عملکرد دانه و اجزای عملکرد ارقام زمستانی کلزا طی تاریخ کاشت های مختلف در کرج بیان داشت که اثر تاریخ کاشت بر عملکرد دانه، عملکرد روغن، تعداد خورجین در بوته، تعداد شاخه های فرعی و وزن هزار دانه در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. بیش ترین عملکرد دانه (۳۲۹۵ و ۲۸۷۷ کیلوگرم در هکتار) به ترتیب به تاریخ های کاشت ۲۰ و ۳۰ شهریور مربوط می شد. عامل رقم تنها برای تعداد دانه در خورجین و وزن هزار دانه در سطح احتمال یک درصد معنی دار شد و بیش ترین تعداد دانه در خورجین ۳/۲۳ و ۲/۲۴ عدد به ترتیب مربوط به ارقام SLM046 وOrient بود. اثر متقابل تاریخ کاشت و رقم تنها برای تعداد شاخه های فرعی و تعداد دانه در خورجین در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شد. نتایج این آزمایش نشان داد که بهترین تاریخ کاشت در منطقه کرج ۲۰ تا ۳۰ شهریور ماه است و با تاخیر در کاشت، عملکرد ارقام کلزا به دلیل کاهش معنی دار در اکثر اجزای عملکرد، کاهش مییابد.
    سام دلیری و همکاران (۱۳۹۰)، در ارزیابی اثر تاریخ های مختلف کاشت بر ویژگی های کمی و کیفی و عملکرد دانه ارقام کلزای بهاره در غرب استان مازندران نشان دادند که، خصوصیات فنولوژیکی شامل طول دوره رویشی، طول دوره گلدهی و طول دوره رشد با تاخیر در کاشت، روند کاهشی داشتند. حداکثر عملکرد دانه به میزان ۲۳۲۵ کیلوگرم در هکتار در تاریخ کاشت ۱۵ بهمن حاصل شد، چون بیشترین طول خورجین، تعداد خورجین در بوته و تعداد دانه در خورجین در این تاریخ کاشت به دست آمد. تاخیر در تاریخ کاشت منجر به کاهش معنی دار ویژگی های کمی و کیفی و در نتیجه عملکرد دانه گردید.
    پازوکی و همکاران (۱۳۸۱)، بررسی اثر تنش آب بر درصد روغن و عملکرد روغن دانه دو رقم کلزا (Brassica napus L) در شرایط آب و هوایی پاکدشت و کرج اظهار نمودند که اثر متقابل دور آبیاری و مقدار آب بر دو صفت درصد روغن و عملکرد روغن دانه در هر دو منطقه مورد آزمایش در سطح ۱درصد معنی دار بود. با کوتاه شدن دور آبیاری و افزایش مقدار آب تا ۸۰ درصد، درصد روغن دانه، عملکرد روغن دانه و عملکرد دانه به ترتیب حداکثر تا ۹۳/۴۰ درصد، ۱۰۴۴ (kg/ha ) و ۲۵۳۸ (kg/ha ) افزایش یافت.
    فرجی و سلطانی (۱۳۸۶) ارزیابی عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ های بهاره کلزا در دو سال زراعی با شرایط آب و هوایی مختلف گزارش نمودند که اثر سال بر طول دوره رشد، تعداد دانه در خورجین، وزن هزار دانه و عملکرد دانه و روغن در سطح یک درصد معنی دار بود. اگرچه کاهش طول دوره رشد در سال دوم آزمایش سبب کاهش معنی دار وزن هزار دانه ژنوتیپ ها گردید، ولی مساعد بودن شرایط آب و هوایی و افزایش تعداد ساعات آفتابی طی مراحل گلدهی و تشکیل دانه، سبب افزایش تعداد دانه در بوته و در نتیجه افزایش معنی دار عملکرد دانه و روغن در سال دوم نسبت به سال اول آزمایش شد.
    پورداد و ساچان(۱۳۸۳)، در تجزیه واریانس مرکب ترکیب پذیری ارقام کلزا در سه محیط نشان دادند که ترکیب پذیری عمومی (GCA) والدین برای تمامی صفات بجز میزان اسید استاریک و نیز ترکیب پذیری خصوصی (SCA) دورگ ها برای تمامی صفات معنی دار است. این نتایج نشان داد که هر دو واریانس افزایشی و غالبیت (غیر افزایشی) در صفات تحت بررسی دارای اهمیت هستند. اثر متقابل محیط در ترکیب پذیری عمومی در تمامی صفات بجز میزان اسید استاریک و اثر متقابل محیط در ترکیب پذیری خصوصی برای تمامی صفات معنی دار بود که نشاندهند ه تفاوت ترکیب پذیری لاین ها و دورگ ها از محیطی به محیط دیگر بود.
    کریسمس (۱۹۹۶) بیان داشت که ارقام کلزا نسبت به شرایط آب و هوایی واکنش زیادی نشان دارد و تعدادی از آنها تحول بیشتری نسبت به شرایط آب و هوایی سرد داشتند.
    کورمی و کالیتا (۱۹۹۲) با بررسی اثر تاریخ کاشت و میزان بذر روی عملکرد و اجزای عملکرد کلزا در هندوستان نتیجه گرفتند که گیاه کلزا نسبت به تاریخ کاشت عکس العمل زیادی نشان میدهد.
    درآزمایش خان و همکاران (۱۹۹۴) و مندل و همکاران (۱۹۹۴) نیز تأخیر در کاشت کلزا سبب کاهش تعداد روز تاگلدهی و رسیدگی و همچنین عملکرد دانه شد.
    کرلند و جانسون (۲۰۰۰) اظهار داشتند که تولید کلزا در کانادا اغلب توسط گرما و خشکی آخر فصل به دلیل کوتاه شدن طول دوره رشد محدود میشود.
    نورتون و همکاران (۱۹۹۱) گزارش کردند که کشت زودهنگام کلزا سبب تولید تعداد زیادی خورجین میشود که در اثر رقابت شدید بین خورجینها ، ممکن است تعدادی زیادی از آنها ریزش کنند. آنها نتیجه گرفتند که در شرایط کشت زودهنگام، اغلب شانس بقای خورجین و دانه در قسمت فوقانی ساقه اصلی و شاخههای فوقانی بیشتر است.
    در آزمایشات ناحیهای میتوان علاوه بر ژنوتیپها، نکات بهزراعی را نیز مانند اثر تراکم بررسی نمود. در آزمایشات ناحیهای، نوع و مدل طرح ثابت است ولی توزیع تصادفی باید به طور جداگانه انجام گیرد تا همبستگی میان تیمارهای همجوار از میان برود و محیطهای میکرو و ماکرو دارای توزیع عادلانه برای خطا باشند (مقدم، ۱۳۷۳).
    همچنین مطالعات دیگر در رابطه با روشهای مختلف تجزیه پایداری در گیاهان دیگر عبارتند از :
    فرشادفر و همکاران (Farshad et al., 2011) در مطالعه ارزیابی پایداری فنوتیپی در ۱۷ ژنوتیپ نخود در ۵ ایستگاه تحقیقاتی در ایران از روش GGE Biplot استفاده کرد و خاطر نشان کرد که محیط ۴۴/۸۶ درصد از کل تغییرات رابطه G+E+GE و ژنوتیپ ۴۸/۲ درصد و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط ۸/۱۱ درصد را توضیح میدهد. تجزیه و تحلیل کلی بای پلاتها ۳ محیط بزرگ از بین ۵ مکان تحقیقاتی را برای نخود در ایران مشخص کرد.
    فرشادفر (Farshad۲۰۰۸) به منظور تعیین ژنوتیپ پایدار با عملکرد بالا، از بین ۲۰ ژنوتیپ گندم نان در شرایط آبی و دیم، در چهارسال متوالی، از شاخص ارزش پایداری (ASV)AMMI و شاخص انتخاب همزمان عملکرد و پایداری تحت عنوان GSI استفاده نمود.
    محمدی و امری (Mohammadi and Amri, 2009) در مطالعات اثر متقابل ژنوتیپ در محیط در گندم دوروم بیان میدارند که ژنوتیپ هایی که در بای پلات از مرکز دور هستند اثر متقابل ژنوتیپ در محیط بالایی دارند و ژنوتیپ هایی که به مرکز بای پلات نزدیک ترند پایداری بیشتری دارند.
    صباغ نیا و همکاران (Sabaghnia et al., 2008)، با استفاده از روش GGE Biplot ، در مطالعه ای برای تعیین محیط های بزرگ برای مناطق عدس خیز ایران، ۳ محیط بزرگ از بین ۷ مکان مورد بررسی را شناسایی کرد.
    از روش GGE بای پلات، برای تعیین پایداری محصولات مختلف مثل برنج (سامونت و همکاران، ۲۰۰۵)، جو(دهقانی و همکاران، ۲۰۰۶)، گندم (کایا و همکاران، ۲۰۰۶)، عدس (صباغ نیا و همکاران، ۲۰۰۸) و نخود (عبادی سقرلو و همکاران، ۲۰۱۰) و کلزا (جاویدفر و همکاران، ۱۳۸۹) استفاده شده است.
    (کریمی زاده و همکاران، ۲۰۰۷) در بررسی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، ۱۰ ژنوتیپ ذرت، با استفاده از روش AMMI از چهار پارامتر SIPC4 ، AMGE4 ، ASV و EV4 استفاده کردند. آنها از بین پارامترهای مدل AMMI، پارامتر ASV را بعلت صحت نتایج مربوط به آن به عنوان بهترین پارامتر معرفی نمودند.
    رهارابتی و همکاران (Rharrabti et al., 2003)، در یک بررسی ، ۱۰ ژنوتیپ گندم دوروم طی دو سال متوالی در اسپانیا کشت کردند. در این آزمایش جهت بررسی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط از تکنیک آماری AMMI و روش رگرسیون استفاده شد و مشخص گردید که روش رگرسیونی در مقایسه با روش AMMI کارایی کمتری در تفسیر اثر متقابل ژنوتیپ در محیط دارد.
    در آزمایشی که توسط کایا و همکاران (Kaya et al., 2002 انجام گرفت، ۲۰ ژنوتیپ گندم نان در شش محیط با روش AMMI مورد ارزیابی قرار گرفتند و مولفه های ژنوتیپ محیط، PCA2, PCA1 در سطح احتمال ۰۱/۰ معنی دار شد. با استفاده از بای پلات و نشان دادن ژنوتیپ ها و محیط بر روی آن به طور همزمان، پایداری انجام شد و پایداری های عمومی و اختصاصی مشخص شد و بهترین مدل را AMMI2 تشخیص دادند.
    پورجیز و همکاران (purchase et al., 2000)، از پارامتر ASV برای مقایسه با سه پارامتر واریانس شوکلا، اکووالانس ریک و میانگین مربعات انحراف از خط رگرسیون ابر هارت و راسل در گندم آفریقای جنوبی استفاده کردند و بیان داشتند که ASV با ۳ پارامتر مذکور همبستگی بالایی دارد و برای رتبه بندی ژنوتیپ ها روش مناسبی است.
    تای و بیجیگا (Taye and Bejiga, 2000)، برای تعیین سازگاری و پایداری عملکرد ۳۶ ژنوتیپ نخود زراعی، از مدل AMMI استفاده نمود و این روش را مدل مناسبی برای تجزیه پایداری معرفی کردند.
    اسنلر و همکاران (Sneller et al., 1997)، با استفاده از داده های حاصل از عملکرد سویا از روش AMMI برای تجزیه اثر متقابل ژنوتیپ × محیط استفاده کردند و برای ارزیابی پایداری ژنوتیپ های سویا از سه آماره مختلف SIPCA1، EV1 ، AMGE1 استفاده کردند.
    (دشتکی و همکاران، ۲۰۰۴) برای بررسی پایداری ژنوتیپ های گندم از روش های مختلف پایداری از جمله CVi استفاده کردند و بیان داشتند که نتایج حاصل از روش های مختلف پایداری تقریبا مشابه است.
    شومن (Schoeman,2003) برای بررسی اثر متقابل ژنوتیپ× محیط در آفتابگردان از روش های مختلف پایداری استفاده نمود و بیان داشت که مدل AMMI نه تنها پایدارترین ژنوتیپ ها را معرفی می کند، بلکه می تواند بیانگر سازگاری خصوصی ارقام نیز باشد.
    اکبرپور و همکاران،(۱۳۹۰)، به منظور بررسی پاسخ لاین های مختلف جو به شرایط متفاوت محیطی و تعیین پایداری عملکرد در آنها، ۲۰ لاین امیدبخش جو در هشت ایستگاه تحقیقاتی سرد کشور به مدت دو سال را مورد مطالعه قرار دادند و از پنج پارامتر پایداری مدل چندمتغیره AMMI و پارامترهای پایداری شوکلا (  ) و بجپای (I) برای معرفی ژنوتیپ های پایدار و از تجزیه به مولفه های اصلی برای ترسیم بای پلات رتبه پارامترها و گروه بندی آنها استفاده کردند . هم چنین با استفاده از نمایش بای پلات دو مولفه اول امی پایداری خصوصی ژنوتیپ ها را مورد بررسی قرار دارند. در مجموع با استفاده از پارامترهای مختلف روش AMMI و سایر آماره های دیگر ژنوتیپ های پایدار را معرفی کردند.
    محمدی و همکاران (۱۳۹۰)، اثر متقابل ژنوتیپ× محیط برای عملکرد دانه دوازده ژنوتیپ گندم دوروم را با استفاده از مدل AMMI مورد بررسی قرار دادند و بدین منظور از آماره های ضریب رگرسیون (bi) و واریانس انحراف از رگرسیون (  )، ضریب تغییرات (CV) و اکووالانس ریک (  ) استفاده کردند. بای پلات AMMI قادر به تفکیک ژنوتیپ های با سازگاری خصوصی و عمومی بود و براساس مدل AMMI و پارامترهای پایداری ژنوتیپ های پایدار و دارای سازگاری عمومی را مشخص کردند.
    صباغ پور و همکاران (۱۳۸۹)، به منظور مطالعه پایداری عملکرد دانه در ۱۶ ژنوتیپ نخود در کشت پاییزه در شرایط دیم به مدت سه سال زراعی، تجزیه مرکب ۳ ساله برای سه مکان کرمانشاه، لرستان و ایلام و دو مکان گچساران و گنبد به طور مجزا انجام داد و اثر متقابل سال × مکان، و ژنوتیپ ×سال× مکان مورد بررسی قرار گرفت. در کرمانشاه، لرستان و ایلام دو ژنوتیپ FLIP93-93,S96019 به ترتیب بالاترین عملکرد را تولید کردند و ژنوتیپ های FLIP93-93,FLIP94-123 به ترتیب بالاترین عملکرد را در گنبد و گچساران داشتند. و نتایج تجزیه پایداری با روشهای مختلف مانند روشهای گزینش همزمان برای عملکرد و پایداری (ysi)، ضریب تغییرات محیطی (cvi)، واریانس محیطی (  )، اکووالانس ریک (  )، واریانس پایداری شوکلا (  )، ضریب رگرسیون فینیلی و یلکینسون (bi)، ضریب تشخیص (  ) و معیار مجموع رتبه (RSM)، نشان داد که ژنوتیپ های FLIP94-30,FLIP93-93 در کرمانشاه، لرستان و ایلام و ژنوتیپ های FLIP94-60,FLIP94-30 در گنبد و گچساران از عملکرد پایدارتری نسبت به سایر ژنوتیپ ها برخوردار بودند.
    زالی و همکاران (۱۳۸۸)، تجزیه پایداری ۱۷ ژنوتیپ نخود را با استفاده از پارامتر ASV و مقایسه آن با سایر روشهای تجزیه پایداری انجام دادند. تجزیه پایداری را با روش ضریب تغییرات محیطی و روش مجموع رتبه (RSM) انجام دادند. گزینش همزمان برای عملکرد و پایداری (ysi) و واریانس شوکلا (  ) ژنوتیپ ۱۳ یا (FLIP97-114) را از نظر پایداری و عملکرد در وضعیت بهتری نسبت به بقیه ژنوتیپها قرار داد. هم چنین نتایج تجزیه پایداری عملکرد دانه ژنوتیپ ها بر پایه پارامتر ارزش پایداری (ASV)AMMI نشان داد که ژنوتیپ ۱۳ به عنوان ژنوتیپ برتر انتخاب گردید. نتایج حاصل از تجزیه پایداری به روشهای مختلف نشان داد که تمامی روشهای مورد تجزیه پایداری نتایج تقریباً مشابهی ارایه میدهند. اما پارامتر ارزش پایداری (ASV)AMMI به دلیل این که از کاربردی ترین روشهای تجزیه پایداری می باشد و از طرفی توجیه ۷۶% از تغییرات مجموع مربعات اثر متقابل روش مناسب و قدرتمندی در تجزیه پایداری نسبت به سایر روشها محسوب می شود.
    یاقوتی پور و فرشادفر (۱۳۸۷)، به منظور بررسی پایداری ، ۲۱ ژنوتیپ نخود در شرایط آبی و دیم به مدت ۴ سال، از آماره های ناپارامتری استفاده کردند. لذا رقم Filip 92-9C دارای حداکثر پایداری برای شرایط آبی و دیم بود . در این بررسی پایداری عملکرد دانه در نخود با تعداد غلاف در بوته و وزن دانه همبستگی بالایی داشت. ارزیابی همزمان عملکرد دانه و پایداری عملکرد با پارامتر مجموع رتبه کنگ نیز نشان داد که ژنوتیپ Filip 92-9C مطلوبترین رقم از نظر عملکرد و پایداری می باشد. به طور کلی نتیجه گیری کردند که برای اصلاح پایداری در نخود بایستی انتخاب براساس تعداد بوته در واحد سطح و پس از آن تعداد غلاف در بوته باشد.
    چند نمونه از منابع مورد مطالعه در استفاده از روش تجزیه واریانس و رگرسیون در تجزیه پایداری
    Flnlay و Wilkinson (1963) سازگاری واریتههای جو را با استفاده از عملکرد دانه و با انتخاب ۲۷۷ نمونه تصادفی از یک کلکسیون جهانی، بررسی نمودند و تعدادی از صفات فیزیولوژیکی و مرفولوژیکی را نیز همانند زمان رسیدن محصول (توسط تاریخ ظهور سنبله و تاریخ برداشت ارزیابی میشد)، اندازهگیری کردند. این ارقام در چند فصل و در سه مکان در جنوب استرالیا کشت شدند و برای هر واریته، یک رگریسون خطی بر روی میانگین عملکرد تمام واریتهها در تمام مکانها و فصلها محاسبه شد تا میزان سازگاری آنها مشخص گردد، برای مطالعه و بررسی تمام واریتهها از یک نمودار دو بعدی استفاده شد. دو محور مورد نظر شامل میانگین عملکرد و ضریب رگریسون بودند.
    همچنین برای محاسبه میانگینها و رگرسیونها از مقیاس لگاریتمی استفاده شد، تا فرض خطی بودن رعایت گردد. در این بررسی واریتههای خیلی زودرس، به مناطق با عملکرد پایین سازگاری نشان دادند. Johnson و Schmidt در سال ۱۹۶۳ مطالعه خود را بر روی عملکرد گندم قرمز سخت زمستانه انجام دادند. در این بررسی میانگین عملکرد تمام واریتهها در یک مزررعه در یک مکان به صورت شاخص محیطی در نظر گرفته شد. اما واریتههایی یافت شدند که از رگریسون خطی تبعیت ننمودند. در سال ۱۹۷۷ در بررسی ارتباط میان پایداری عملکرد و مؤلفههای عملکرد در گیاه ذرت، برای مجموعه ارقام خیلی زودرس نشان داد که ارتباط مثبتی میان bi، عملکرد و عمق دانه وجود دارد. ضمناً ارتباط یا همبستگی منفی بین عملکرد و S2di نشان دادکه هیبریدهایی که S2di کمتری دارند، عملکرد قابل پیشبینیتری در پاسخ به تغییرات محیطی از خود نشان میدهند. Jowett (1972) پایداری عملکرد دانه در هیبریدهای، سینگلکراس، تریویکراس و واریتههای اینبرد را درسورگوم بررسی کرد. مقایسه ضریب رگرسیون عملکرد ارقام روی شاخص محیطی نشان داد که هیبریدها، پایدارتر از واریتههای اینبرد هستند. انحراف از رگرسیون تریویکراسها نیز کمتر ازسینگلکراسها بود، یعنی نوسان عملکرد تریویکراسها با تغییر محیط کمتر بوده است. Cross (1977) نشان داد که همبستگی فنوتیپی منفی بین تعداد بلال در هر گیاه و S2di در ارقام زودرس وجود دارد و هیبریدهایی که توان تولید بیش از یک بلال در هر گیاه را دارند، واکنش قابل پیشبینیتری در محیطها نشان میدهند. این محقق، توانایی تولید بلال بیشتر در هر بوته را در مجموعه زودرس، باعث افزایش پایداری خصوصی S2di دانست ولی در مجموعه خیلی زودرس این رابطه بهدست نیاورد.

    حتما بخوانید :
    سایت مقالات فارسی - بررسی ارتباط مدیریت عملکرد با اهداف استراتژیک بانک تجارت مبتنی بر مدل BSC- ...

    فصل سوم

    دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.