نقش ارتباطات//پایان نامه درمورد مهارت ارتباطی مدیران

نقش ارتباطات

در یک گروه یا سازمان ارتباطات 4 نقش ایفا می کند. آنها عبارتند از :

  1. کنترل ، 2. ایجاد انگیزه، 3. ابراز احساسات 4. ارائه ؛ دریافت و مبادله اطلاعات

ارتباطات به چندین روش، رفتار اعضا را کنترل می کند. سازمانها، سلسله مراتب اختیارات و دستورالعملهای رسمی دارند که کارکنان و اعضا باید آنها را رعایت کنند.

ارتباطات از طریق روشن ساختن آنچه باید انجام شود، شیوه انجام کارها و طریق بهبود عملکردها باعث      می شود در سازمان و اعضای آن ایجاد انگیزه شود. (رابینز، 1387؛584-582)

تعیین هدفهای خاص، بازخور نمودن نتایج عملیات و دادن گزارش در مورد میزان پیشرفت و تقویت رفتار مطلوب و مورد نظر موجب ایجاد انگیزه در ارتباطات می شود. (ساعتچی و همکاران،1387)

حتي در فواصل اندكي كه مديران تنها هستند ممكن است به واسطه ارتباطي، رشته افكارشان گسيخته گردد.  براي مثال، در مطالعه اي از چگونگي ارتباط مديران عالي و مياني، معلوم شد كه آنان هر دو روز يك بار فقط نيم ساعت يا كمي بيشتر مي توانستند بدون وقفه كار كنند. (هاشمی مطلق،مظفری،1389)

بنابراین می توان نتیجه گرفت که کار عمده مدیران انجام ارتباطات در اشکال گوناگون همچون نشستها، گوش دادن به گزارشها، دستور دادن، دستور گرفتن، گفتگو با همکاران و … ( به صورت رو در رو یا با تلفن) می باشد. مدارک و شواهد موجود نشان می دهد که بین ارتباطات موثر و میزان تولید یا بازدهی افراد رابطه ای مستقیم وجود دارد. بنابراين بايد گفت ارتباط موثر براي مديران به دلايل زير مهم است:

الف) ارتباط، فرايندي است كه وظايف برنامه ريزي، سازماندهي، هدايت، رهبري و كنترل مديريت توسط آن انجام مي شود.

ب)  ارتباط، فعاليتي است كه مديران جهت هماهنگ كردن و متناسب نمودن وقت خود از آن بهره مي گيرند. (مرتضوی،مهربان،1383)

ارتباطات نامناسب شکلگیری مسائل ناسازگار را تقویت می کند و تعارض را شکل می دهد.
(نصیری پور و همکاران،1388)

2-2-5  انواع ارتباطات

می توان ارتباطات را به سه دسته تقسیم کرد :

  1. ارتباط باخود
  2. ارتباط با دیگران
  3. ارتباط عمومی یا جمعی

2-2-5-1  ارتباط باخود:  بر اساس این ارتباط ابتدا هریک از ما باخود ارتباط برقرار می سازیم و جریان تفهیم و تفاهم را در درون خود انجام می دهیم که یک ارتباط درونی است. ارتباط با خود در برگیرنده مشکلات درونی یا حل تعارضات درونی فرد بوده و بر برنامه ریزی برای آینده، عملکرد عاطفی و ارزیابی خود و دیگران و روابط میان خود و دیگران توجه دارد.

2-2-5-2  ارتباط با دیگران: اين ارتباط به حل مسائل و مشكلات خود با ديگران، رفع تضادها و تعارضات، رد و بدل كردن اطلاعات، درك بهتر خود و رفع نيازهاي اجتماعي، همانند نياز تعلق به گروه و جمع و دوست داشتن و دوست داشته شدن توجه دارد.

2-2-5-3  ارتباط جمعي يا عمومي : ارتباط جمعي، نوعي از ارتباط است كه بر اساس آن فرد با تعداد زيادي از انسان هاي ديگر ارتباط برقرار مي كند. (هاشمی مطلق،مظفری،1389)

ارتباطات بین شخصی افراد متضمن فرایندی است که حداقل با 4 فاکتور تبیین می شود:

الف: احساس در مورد خود

ب: احساس در مورد دیگری

ج: احساسات در مورد محتوای چیزی که باید مورد بحث قرار گیرد.

د: احساس در مورد موضوعی که مورد توجه قرار می گیرد. این چهار عامل به عنوان پرده های ادارکی به شکل زیر می تواند ترسیم گردد. (وردی نژاد،1385)