چرا ناسا مکانی با آب و هوای نامساعد را برای پرتاب راکت‌ها انتخاب کرد؟

ده ها هستش که ناسا راکتای خود رو از مرکز فضایی کندی در کیپ کاناورال فلوریدا به فضا پرتاب می کنه؛ در ایالتی که بیشتر از هر ایالت دیگری به طوفان، رعد و برق و آب و هوای نامساعد مشهوره. همین شرایط گاه موجب به تعویق افتادن پرتابا می شه اما به چه دلیل ناسا مکان دیگری رو واسه این کار انتخاب نکرده؟ شاید مکانایی از جمله جنوب کالیفرنیا واسه این کار مناسب تر باشه؟ آژانس فضایی ناسا واسه این کار سه دلیل راضی کننده داره.

نزدیکی به استوا

کاروسل یا مری گو راند در شهربازی رو به یاد دارین؟ هر چی اسبی که می خواستین سوارش شید به بیرون نزدیک تر بود، هیجان بیشتری رو تجربه می کردین. دلیل این موضوع سرعت مماسی بالاتر در لبه های بیرونیه. به طور مشابه با چرخش زمین به دور محور خود، فردی که در استوا وایس تاده، سرعت بالاتر و پیمایش فاصله بیشتری رو نسبت به فردی که به قطبای جنوب یا شمال نزدیک تره تجربه می کنه. دلیل، اینه که استوا دورترین نقطه نسبت به مدار چرخش زمینه.

مرکز فضایی کندی

پرتاب راکتی از استوا مشابه اینه که توپی رو از لبه کاروسل به بیرون پرتاب کنین، شک نداشته باشین در مقایسه با وقتی که توپ رو از مرکز به بیرون پرت می کنین، سرعت بیشتری میگیره. راکتا با پرتاب از استوا نیاز به مصرف سوخت کمتری دارن. فلوریدا با نزدیکی به استوا (در مقایسه با گزینه های دیگه ناسا) این موقعیت رو در اختیار ناسا قرار میده و راکتایی که از این مکان پرتاب می شن، افزایش سرعت زیادی پیدا می کنن.

نزدیکی به اقیانوس

در دهه ۱۹۴۰ میلادی گروهی از مهندسان، محققان و افراد نظامی پرتاب راکتا و موشکا رو در صحرای نیو مکزیکو آزمایش می کردن. به مرور و با پیشرفتا، سرعت و پیمایش راکتا زیاد شد و حالا راکتا در مکانای دورتری روی زمین فرود می اومدن. اینطوری نیاز به مکان دیگری بود که به اندازه کافی از مناطق مسکونی به دور باشه.

یکی از مهمترین نکات در پرتاب راکتا اطمینان از کم خطر بودن اون در صورت سقوطه. کیپ کاناورال به اقیانوس نزدیکه و اگه راکت در اقیانوس سقوط کنه، احتمال آسیب رسوندن به آدما کم میشه. اما به چه دلیل مکانای دیگری از جمله کالیفرنیا که به اقیانوس نزدیکه واسه این کار انتخاب نشه؟

مرکز فضایی کندی

سکوهای پرتاب زیاد در مرکز فضایی کندی در نزدیکی اقیانوس اطلس

با اینکه بعضی از پرتابا از کالیفرنیا انجام می شه اما ناسا فلوریدا رو بهتر می دونه. دلیل به جهت چرخش زمین ربط داره. از اونجایی که جهت چرخش زمین از غرب به شرقه، فلوریدا با قرار گرفتن در شرق مکان مناسبی واسه پرتاب راکتا به سمت شرق حساب می شه. اینطوری راکتا با سرعت بیشتری از مکان پرتاب دور می شن. درست مشابه اینکه وقتی روی کاروسل هستین توپی رو به سمت جلو پرتاب کنین. در این حالت توپ در مقایسه با حالتی که به عقب پرتاب می کنین فاصله بیشتری رو میگذرونه.

انتخاب منطقی در گذشته های دور

وقتی که در سال ۱۹۶۱ ناسا زمینایی رو واسه ساخت مرکز فضایی کندی در دماغه کاناورال فلوریدا خرید، تا حد زیادی با نیازمندی هاش منطبق بود. در دور و بر پایگاه جمعیت مسکونی کمی مستقر بودن و اینطوری ساخت لوازم مزاحمت کمی رو واسه محلیا ایجاد می کرد. علاوه بر این به دلیل نزدیکی به پایگاه های نظامی، از جاده ها و بقیه زیر ساختای مناسبی استفاده میکرد.

مرکز فضایی کندی

مرکز فضایی کندی

اگه بخوایم راه حل ناسا واسه انتخاب مکان این پایگاه رو با روشای شوروی در اون دوران مقایسه کنیم باید به یه مورد دیگه هم اشاره کنیم. پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان در وسط نا کجا آباد قرار داشت؛ واسه بهره بردن از این پایگاه باید زیر ساختایی از جمله راه آهن و جاده ساخته می شد تا آب، برق و بقیه امکانات لازم واسه اقامت در پایگاه انتقال داده می شد.

پایگاه فلوریدا همه این امکانات رو خیلی راحت جفت و جور می کرد. در واقع باید گفت که اگه هدف تأسیس یه پایگاه فضایی باشه سه چیز حرف اول رو می زنه: مکان، مکان و بازم مکان.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *