تبلیغات
علم سرا - اهمیت قابلیت جذب دانش در نوآوری سازمان

اهمیت قابلیت جذب دانش در نوآوری سازمان

اهمیت قابلیت جذب دانش در نوآوری سازمان

امروزه دانش کلید اصلی رقابت پذیری سازمان ها به شمار می رود . سازمان های جدید مبتنی بر دانش هستند و این بدان معنی است که آنها باید به گونه ای طراحی شوند که بتوانند دانش سازمانی خود را شناخته ، آن را احصاء و ذخیره کرده و در موقع لزوم از آن بهره برداری نمایند و هم چنین نیازهای دانشی خود را شناخته و از اطلاعات و دانش جدید به نحو احسن استفاده نمایند (باقری و اخوان ، 1389 ) .

سازمان ها نوآوری های گوناگونی را دنبال می کنند . نوآوری در خدمات و کالاها ، نوآوری در استراتژی و ساختار و نوآوری در فناوری از آن جمله هستند . منابع دانش خارج از سازمان اغلب برای فرآیند نوآوری در سازمان حیاتی هستند . تحقیقات انجام شده در شناخت ریشه های نوآوری ، نقش برجسته استفاده از دانش محیطی را در فرآیند نوآوری نشان داده اند (حسینی و حاجی پور ، 1387) .

مطالعات و بررسی ها نشان داده که سازمان ها تنها با تکیه بر دانش داخلی خود نمی توانند عملکرد مناسبی در محیط رقابتی داشته باشند و از طریق آن به نوآوری دست یابند . بنابراین برای اینکه سازمان ها در محیط رقابتی بتوانند به مزیت رقابتی دست یابند نیاز است تا علاوه بر دانش داخلی خود ، به شناسایی ، جذب و کاربرد دانش خارجی و جدید پرداخته از منابع دانش خارج از سازمان بپردازند . از این رو توانایی سازمان به منظور شناسایی ، کسب و به کارگیری دانش خارجی ، قابلیت جذب دانش نام دارد که مهم ترین جزء از قابلیت های مربوط به نوآوری در سازمان به شمار می رود . قابلیت جذب عاملی در جهت افزایش سرعت ، فراوانی و میزان نوآوری می باشد و در بعضی از مواقع ، نوآوری به تولید دانش می انجامد که در این صورت خود بخشی از قابلیت جذب سازمانی به حساب می آید (لین و همکاران ، 2002) .

نوآوری به عنوان یک فرآیند سازمانی شامل چهار مرحله شکل گیری فکر نو ، حمایت ، بهبود و استقرار آن است . سازمانی که از قابلیت جذب دانش بالایی برخوردار است ، اتصالاتی با منابع دانش خارجی ایجاد می کند که به مثابه کانال هایی برای انتقال افکار نو به درون سازمان عمل می کنند . بنابراین قابلیت جذب دانش از طریق شناسایی دانش خارج از سازمان می تواند نقش مؤثری در مرحله نخست نوآوری داشته باشد . اجزای دیگر قابلیت جذب دانش از قبیل جو ارتباطات و دانش مرتبط قبلی مراحل بعدی فرآیند نوآوری یعنی حمایت ، بهبود و استقرار را تقویت و تسهیل می کند (حسینی و حاجی پور ، 1387 ) .

در این راستا بعضی از تحقیقات بر نقش قابلیت جذب در رسیدن سازمان به نوآوری تأکید کرده اند برای مثال فسفری و تریبو[1] (2008) بیان کرده اند سازمان ها از طریق قابلیت های کسب دانش و درونی سازی دانش که قابلیت جذب بالقوه را تشکیل می دهند می توانند به نتایج نوآورانه دست یابند . چن و همکاران[2] (2009) نشان داده اند که قابلیت جذب ارتباط مثبت با عملکرد نوآورانه سازمان ها دارد . بنابراین سازمان ها می توانند با قابلیت جذب دانش به موفقیت های بیشتری در زمینه نوآوری دست یابند . زیرا آنها می توانند از طریق این فرآیند فناوری های خارجی را شناسایی و کسب کرده و حتی این فناوری ها و دانش جدید را به شکل مؤثری ارتقاء دهند .

بنابراین با توجه به مطالب ذکر شده در بالا می توان نتیجه گرفت که صرف اتکا به دانش و تکنولوژی داخلی برای رسیدن به نوآوری برای سازمان کافی نیست ، بنابراین نیاز است که سازمان ها علاوه بر دانش داخلی از طریق قابلیت جذب دانش به منابع دانش و تکنولوژی خارج از سازمان هم دسترسی داشته باشند . در واقع می توان گفت که نوآوری از طریق تلفیق دانش و تکنولوژی درونی سازمان و دانش و تکنولوژی خارج از سازمان محقق می شود که در این زمینه نقش قابلیت جذب دانش بسیار ارزشمند می باشد .


[1] - Fosfuri and Tribo

[2] - Chen et al